Obchodom jubileuszu naszej szkoły towarzyszyła wyjątkowa publikacja, która pozostanie z nami na zawsze. To opowieść o bogatej historii, wyjątkowych ludziach, wspomnieniach, marzeniach i sukcesach, które tworzą tożsamość naszej ósemkowej społeczności.
Składamy serdeczne podziękowania Stowarzyszeniu Wychowanków VIII LO im. Adama Asnyka oraz dawnego Społecznego Polskiego Gimnazjum Męskiego w Łodzi za współfinansowanie tej wartościowej książki oraz wsparcie w organizacji całej uroczystości.
Dwa zespoły teatralne z naszego liceum: Teatr na Drabinie oraz Teatr Więcej Dymu zaprezentowały swoje spektakle w Teatrze Jaracza podczas tegorocznej edycji festiwalu Łópta Ot Łdk przeznaczonego dla teatrów amatorskich z całej Polski.
Z ogromną satysfakcją informujemy, że spektakl „Z niewinności” Teatru na Drabinie zajął II miejsce w konkursie. Wyróżnieni zostali też dwaj aktorzy grający w tym spektaklu: Mateusz Biland oraz Jakub Pietrzak. Młodzi ósemkowi aktorzy brali nie tylko zaprezentowali swoje umiejętności, brali udział także w warsztatach oraz omówieniach będących formą merytorycznej analizy zaprezentowanych przedstawień, które poprowadzili członkowie jury: Jadwiga Majewska, Gustaw Puchała i Jakub Kotyński.
Oto fragmenty recenzji obu ósemkowych spektakli autorstwa krytyka teatralnego – Pauliny Kabzińskiej. Zostały one opublikowane w ukazującym się podczas przeglądu „Łóptaku”.
Teatr na Drabinie działający w VIII Liceum Ogólnokształcącym w Łodzi spełnił jedną z moich fantazji – na Łódzkim Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Amatorskich pojawił się spektakl zainspirowany historią Łodzi. Nie jest to historia łatwa – fabryki i robotnicy, włókniarki i ich, przez większość zapomniany i niedoceniany, strajk. Sprawa bolesna dla każdego zaangażowanego Łodzianina. Na szczęście młodzi ludzie z Teatru na drabinie pamiętają o tak ważnym wydarzeniu i, co najbardziej godne podziwu, są w stanie opowiedzieć o nim z należytą wrażliwością. Piękna to sztuka budująca łódzką tożsamość kulturowo-społeczną.
Trudno mi wybrać, od czego konkretnie zacząć pochwały, bo tak wiele rzeczy mnie zachwyciło. Rozpocznę więc może od tego, co nawet w teatrze instytucjonalnym nie jest oczywistością – od rozmachu. Już sama ilość aktorek i aktorów w scenach zbiorowych robi wrażenie. Jeśli przyjrzymy się bliżej ich kostiumom, to dostrzeżemy, że są one dopracowane w każdym detalu. To nie są jakieś umowne elementy garderoby, to bardzo spójna kompozycja strojów wyjętych z epoki, zaczynając od chustek na głowie, a na butach kończąc. Rozmachem charakteryzuje się także scenografia, która chociaż technicznie prosta, bo składa się w większości z drabin, desek i klatek, jest bardzo klimatyczna. Aktorzy i aktorki budują ją na scenie już w trakcie spektaklu, co daje jednocześnie wrażenie efektowności i minimalizmu. Zjawisko to jest bardzo pożądane w teatrze dramatycznym. Pragnę też zwrócić uwagę na genialne wykorzystanie światła w połączeniu ze scenografią. Cienie krat na ścianach zdecydowanie wywołały zamierzone wrażenie na widzu. Nie mogę nie wspomnieć też o muzycznej warstwie spektaklu, za którą odpowiada Piotr Selim.
Wszystkie aktorki i aktorzy są bardzo zaangażowani, grając wykorzystują całe ciało i tę grę utrzymują nawet, jeśli są tylko tłem dla innej sceny. Oczywiście najbardziej wyróżniają się dwie główne role – Mateusz Biland jako Strażnik oraz Jakub Pietrzak jako Więzień. Obaj mają mocne osobowości sceniczne i szeroką gamę emocji do pokazania […]. Chociaż sztuka dotyczy historii Łodzi, to niech nie martwią się osoby z innych zakątków Polski. Łódzkość stanowi tylko punkt wyjścia do opowiedzenia o czymś znacznie bardziej uniwersalnym. O tym, co nami kieruje, co nas motywuje. O tym, czego się boimy i co jest dla nas ważne. O tym, że granice dobra i zła nie zawsze są ostre. O tym, że czasem los stawia ludzi po przeciwnej stronie barykady, a oni mają na to niewielki wpływ.
„Teatr Więcej Dymu udowodnił ogromny potencjał dramatyczny tekstów Mickiewicza. Dzięki pracy aktorek i aktorów wszystkim znane ballady wychodzą poza szkolne ramy i zyskują nowe życie. Miło patrzy się na młode pokolenie, które tak żywo interesuje się polską klasyką i szczerze ją przeżywa. Te emocje na scenie widać! Chociaż język jest trudny, to udało się uniknąć deklamacji - każda kwestia należycie zinterpretowana i wypowiedziana ze swoistym niuansem. Widać tu ogrom pracy włożonej w przygotowanie sztuki. Teatr Więcej Dymu generalnie radzi sobie znakomicie z operowaniem symbolami - dla przykładu wykorzystanie liści i płatków kwiatów do zasygnalizowania upływającego czasu czy też wstążki Świtezianek nawiązujące do efemerycznej natury nimf. Ta ostatnia scena zasługuje zresztą na więcej uwagi, bo na mnie zrobiła największe wrażenie, także pod kątem ruchu scenicznego i oświetlenia. Rozbicie roli nimfy na kilka aktorek, wykorzystanie w scenie wstążek, w które aktor grający strzelca stopniowo się wplątuje aż w końcu odkrywa, że znalazł się w śmiertelnej pułapce […].
Wszystkie aktorki i aktorzy byli bardzo zaangażowani w sztukę, największe wrażenie zrobiła jednak niewątpliwie Julia Owczarska w roli Karusi (i innych mniejszych rolach). Mogę śmiało powiedzieć, że jest ona aktorką z krwi i kości – na scenie nie gra tylko głosem czy twarzą, gra całe jej ciało, co daje wrażenie ogromnej autentyczności przeżywanych emocji. Widać, że aktorka ma dużą swobodę w ich wyrażaniu. Na wyróżnienie zasługują też Franciszek Rychter, szczególnie za rolę strzelca. Wyróżnia go umiejętność ukazania obok siebie scen ciężkich oraz tych delikatnych i wrażliwszych. Podobały mi się także Michalina Koralewska oraz Paulina Walkowska, które potrafiły pokazać całą paletę uczuć – od radości do smutku i od udręczenia po nadzieję”.
Zdjęcia: Mariusz Mędrzycki
Ważna informacja dla gości, którzy wykupili vouchery: zapraszamy po odbiór pakietów jubileuszowych w piątek w godz. 11.00- 11.45 oraz 16.00-16.30, a w sobotę w godz. 14.00-15.00.
Ze smutkiem i żalem informujemy o odejściu wyjątkowej postaci w historii naszej szkoły — śp. Zbigniewa Sodolskiego, który zmarł 8 października 2026 roku w wieku 98 lat. Dla VIII Liceum Ogólnokształcącego był Kimś znacznie więcej niż tylko dyrektorem i nauczycielem chemii. Przez 24 lata sprawowania swojej funkcji wkładał całe serce w rozwój placówki i życie jej społeczności. Był Człowiekiem niezwykle ciepłym, empatycznym i wyrozumiałym — opiekunem, na którego wsparcie uczniowie i nauczyciele mogli zawsze liczyć. Po przejściu na emeryturę nadal żył sprawami szkoły. Dzielił się wiedzą, śledził nasze sukcesy i towarzyszył nam duchowo przez kolejne lata. Odszedł Człowiek Wielkiego Serca, który pozostawił trwały ślad w historii VIII LO i w sercach wielu pokoleń wychowanków.
Informacje o ceremonii pogrzebowej:
Uroczystości odbędą się w czwartek, 15 października 2026 roku o godzinie 12:20 na Cmentarzu Rzymskokatolickim Świętej Anny „Zarzew” przy ul. Lodowej 78 w Łodzi.
W naszej szkole, w ramach projektu „Licz na Łódź”, gościliśmy pana doktora Wojciecha Kozłowskiego z Wydziału Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Łódzkiego, który zabrał uczniów w fascynującą podróż po świecie matematyki, przybliżając im tajemnice ciągu Fibonacciego. Uczniowie dowiedzieli się, w jaki sposób ciąg ten wiąże się z klasycznym zagadnieniem rozmnażania królików oraz jakie ciekawe zależności łączą go z trójkątem Pascala. Okazało się, że liczby mogą kryć niezwykłe prawidłowości, a matematyczne odkrycia prowadzą do zaskakujących powiązań! Spotkanie pokazało, że matematyka to nie tylko wzory i obliczenia, ale również fascynujące historie, logiczne zagadki i odkrywanie ukrytych struktur. Serdecznie dziękujemy naszemu Gościowi za inspirujące spotkanie i rozbudzenie matematycznej ciekawości!
Bardzo dziękujemy za wsparcie w organizacji Jubileuszu naszego liceum. Do podziękowań dołączamy życzenia pomyślności biznesowej i systematycznie rosnącego grona zadowolonych klientów! Serdeczne podziękowania dla Stworzyszenia Wychowanków VIII LO im. Adama Asnyka oraz byłego Społecznego Polskiego Gimnazjum Męskiego w Łodzi.
Ogromnie dziękujemy Rodzicom naszych uczniów, którzy wsparli Jubileusz i przyczynili się do jego organizacji.
We wrześniu w ramach wymiany uczniowskiej z Gymnasium Carolinum Ansbach gościliśmy w naszej szkole uczniów z Niemiec i wspólnie realizowaliśmy projekt „Zusammen in Europa – aus der Geschichte lernen”. Była to rewizyta naszych niemieckich partnerów. Wspólnie odwiedziliśmy trzy ważne polskie miasta: Łódź, Warszawę i Kraków. Pierwszego dnia wymiany skoncentrowaliśmy się na zwiedzaniu Łodzi. Spacer ul Piotrkowską, gra miejska, wspólne zdjęcia i zaglądanie do podwórek, mieszczących się przy ul. Piotrkowskiej, zapewniło wszystkim świetną zabawę. Następnego dnia udaliśmy się do Warszawy. Podczas wizyty odwiedziliśmy Muzeum POLIN, gdzie poznaliśmy tysiącletnią historię Żydów w Polsce. Dowiedzieliśmy się, jak różne kultury i społeczności przez wieki współtworzyły Polskę, ale również poznaliśmy trudne karty historii, związane z antysemityzmem. Zrozumieliśmy, jak ważne są szacunek, tolerancja i pamięć o przeszłości. Spacer po Starym Mieście pokazał nam, jak ważne jest zachowanie pamięci o przeszłości. Natomiast w Krakowie zwiedziliśmy Fabrykę Schindlera, dzięki której mogliśmy lepiej poznać historię tego miasta podczas II wojny światowej. Historie ludzi żyjących w czasie okupacji pokazały nam, że wojna dotyka przede wszystkim zwykłych ludzi i ich rodzin. Uświadomiliśmy sobie również, na podstawie losów Oskara Schindlera, że w trudnych czasach podejmowane decyzje i postawa wobec innych mogą mieć ogromne znaczenie. Wieczór w Krakowie spędziliśmy razem, grając niemal do rana w gry planszowe. Był to czas pełen śmiechu, luźnych rozmów i wspólnej zabawy. Bez programu, muzeów i zwiedzania mogliśmy po prostu być razem, lepiej się poznać i zacieśnić nawiązane wcześniej relacje. To właśnie te nieformalne chwile pokazały nam, jak wiele nas łączy, niezależnie od języka i kraju, z którego pochodzimy.
Kolejnym ważnym punktem wymiany była wizyta w Muzeum Dzieci Polskich – ofiar totalitaryzmu. Poznaliśmy losy dzieci, które podczas wojny zostały pozbawione bezpieczeństwa, domu i normalnego dzieciństwa. Była to dla nas szczególnie ważna lekcja empatii i przypomnienie, że dzieci zawsze powinny być chronione przed przemocą i wojną. Podczas wspólnego poznawania historii mogliśmy spojrzeć na przeszłość z perspektywy polskiej i niemieckiej. Rozmowy z rówieśnikami w trakcie warsztatów w tym muzeum pokazały nam, że historia może być trudna, ale warto o niej rozmawiać otwarcie. Dzięki temu możemy lepiej rozumieć siebie, swoje kraje i wspólną europejską przeszłość. Na zakończenie pobytu w Polsce odwiedziliśmy wraz z naszymi partnerami Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, gdzie podczas warsztatów przygotowywaliśmy własne przywieszki. Dowiedzieliśmy się, czym jest logotyp i jak za pomocą prostego znaku można przedstawić grupę, szkołę lub ważną ideę. Wspólna praca pozwoliła nam wykorzystać kreatywność i jeszcze lepiej się poznać.
Cała wymiana była pełna emocji, nowych doświadczeń i wzruszeń. Wspólnie przeżywaliśmy ważne lekcje historii, ale również mnóstwo radosnych chwil, które na długo pozostaną w naszej pamięci. Po kilku dniach wspólnego spędzania czasu pożegnanie nie było łatwe – pojawiły się łzy i obietnice kolejnych spotkań. Pożegnaliśmy się z przekonaniem, że „Zusammen in Europa” to nie tylko wspólne poznawanie historii, ale przede wszystkim budowanie przyjaźni, wzajemnego zrozumienia i Europy, w której młodzi ludzie potrafią być razem.
Projekt współfinansowany przez Polsko-Niemiecką Współpracę Młodzieży
Autokar zabrał nas do stolicy, gdzie od samego rana zaskoczyła nas piękna, słoneczna pogoda. Mieliśmy chwilę na eksplorowanie Placu Zamkowego i podziwianie panoramy Warszawy. Następnie odbyliśmy spokojny spacer urokliwymi uliczkami, który doprowadził nas do Teatru Buffo.
Tam obejrzeliśmy współczesną interpretację „Romea i Julii”. Przedstawienie obfitowało w zaskakujące zwroty akcji, świetną muzykę i efektowny taniec. Co ciekawe, widzowie zostali lekko pochlapani wodą oraz mogli poczuć autentyczne zapachy rekwizytów. Dodatkowo spektakl częściowo odbywał się w technologii 3D, co sprawiło, że był niezwykle angażujący i dostarczył nam wielu niezapomnianych wrażeń.
Wyjazd okazał się idealną okazją do wspólnego spędzenia czasu, integracji klasy i rozpoczęcia przygód w nowym roku szkolnym. Był to naprawdę udany dzień, pełen śmiechu, emocji i pięknych wspomnień.
tekst: Jagna i Marysia P. (klasa 1a)
W tym roku szkolnym klasa 2B weźmie udział w projekcie „Łódź Bez Uprzedzeń” – warsztatach kompetencji międzykulturowych dla szkół.
Projekt to cykl interaktywnych zajęć poświęconych komunikacji międzykulturowej, skierowanych do uczniów wybranych szkół ponadpodstawowych w Łodzi. Jego celem jest rozwijanie umiejętności komunikowania się i współpracy w środowisku różnorodnym kulturowo, a także poznawanie innych perspektyw i doświadczeń.
Warsztaty będą miały przede wszystkim praktyczny i społeczny charakter. Zajęcia poprowadzą nauczyciele akademiccy oraz zaproszeni goście reprezentujący różne środowiska i kultury, m.in. diasporę ze Strefy Gazy oraz społeczność indyjską.
Udział w projekcie będzie dla uczniów okazją nie tylko do zdobycia nowej wiedzy, ale także do bezpośredniego spotkania z osobami o różnych doświadczeniach kulturowych, rozmowy i wymiany perspektyw.
Projekt realizowany jest w ramach Miejskiego Programu Mikrograntów 2026."
Pomimo dobrego jedzenia, pięknych widoków i innych uroków Włoch, Toskania zostanie zapamiętana przede wszystkim dzięki licznym przygodom i wrażeniom.
Oprócz zaplanowanych wycieczek, humaniści wieczorami nie próżnowali.
W dobrym towarzystwie nawet rusztowania nie stanowiły przeszkody.
Jedną ze wspaniałych atrakcji był basen, który rozkręcił (a wręcz zawirował) uczestników wycieczki.
Serdeczni Włosi, wysoka temperatura i GŁOWA pełna artystycznych, błyskotliwych pomysłów..
TAK BAWIĄ SIĘ TYLKO HUMANIŚCI!
tekst: Jagoda Juśkiewicz, Weronika Kaczmarek, Lena Nadrowska (3c)
Rzym to miasto pełne kolorów, historii i… rusztowań, które można spotkać niemal na każdym kroku. Koloseum, jeden z najbardziej rozpoznawalnych zabytków świata, dumnie przypomina o potędze starożytnego Rzymu, choć i ono czasem musi „odpocząć” pod rusztowaniem. Nie mniej zachwyca Fontanna di Trevi, przy której zawsze panuje tłum turystów. Uliczki Rzymu są pełne życia, słychać rozmowy, śmiech i charakterystyczny warkot skuterów, które w najróżniejszych kolorach przemykają między budynkami. Można powiedzieć, że te kolorowe skutery idealnie pasują do Rzymu, miasta, w którym każdy zakątek ma swój własny kolor i charakter. Rzym zachwyca również licznymi placami, zabytkowymi kamienicami i pięknymi widokami, dzięki czemu nawet zwykły spacer zamienia się w małą podróż przez historię.
tekst: Krystian Nowak, Eryk Włodarski (2c)
Porzućcie wszelką nadzieję, ci, którzy oglądacie tego posta!
Takim widokiem słoneczna Italia przywitała naszych humanistów. Uczniowie klas 2, 3 i 4 C przez cały tydzień obcowali z włoską sztuką. Spacerując malowniczymi uliczkami Toskanii, napawali się widokiem zabytków ze wszystkich epok. Natchnieni dziełami Michała Anioła, Sandro Botticellego, Caravaggia i wielu, wielu innych, nie tylko zrekonstruowali niektóre najsłynniejsze dzieła, ale tworzyli własne abstrakcyjne formy.
tekst: Franciszek Rychter (4c), kolaże: Michalina Koralewska (3D)
Kończymy dziś naszą tygodniową ekscytującą podróż po Toskanii. Humany (uczniowie klasy 2c, 3c, i 4c) wracają do kraju. Relacje z podróży rozpoczynamy od kuchni.
Kto nie kocha kuchni włoskiej? Jeśli taka osoba to czyta, radzę wyjść z posta, ponieważ tutaj będziemy się nią zachwycać.
Od Pizy, gdzie czekały na nas pyzy i pizza, aż do San Gimignano, gdzie po lody trzeba było walić drzwiami i oknami. Humaniści mogli smakować kuchni włoskiej, dopóki wszyscy nie zatęskniliśmy za ziemniakami i mizerią.
Bitwa na jedzenie nie groziła nam nawet w ośrodku, bo po całym dniu wygłodzeni rzucaliśmy się na makaron od gospodarzy jak człowiek widzący oazę na bezlitosnej pustyni.
Jestem pewna, że gdy już wyjedziemy, zatęsknimy za Włochami, gdzie nasze podniebienia na pewno zostały rozpuszczone. A może zamiast tego będziemy błagać rodziców o tradycyjny polski obiad w niedzielę?
tekst, zdjęcia: Zuzanna Cieślińska, Anita Migała (3c)
Klasy czwarte o profilu biologiczno-chemicznym, dzięki uprzejmości pana dr. hab. Tomasza Kowalczyka, poznają tajniki techniki PCR oraz elektroforezy podczas zajęć w Katedrze Biotechnologii Molekularnej i Genetyki na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Łódzkiego. Uczniowie badają obecność genu oporności na antybiotyk w plazmidzie bakteryjnym E. coli.
Uczniowie klasy pierwszej o profilu biologiczno-chemicznym doskonalą umiejętności wykonywania preparatów mikroskopowych i obserwacji biologicznych podczas zajęć w Katedrze Cytofizjologii Roślin na Wydziale Biologii I Ochrony Środowiska UŁ. Uczniowie obserwują fazy mitozy w tkance merystematycznej stożka wzrostu korzenia bobika.
Prosimy o zapoznanie się z ofertą ubezpieczenia. W razie pytań warto skontaktować się z ubezpieczycielami. Szczegółowe informacje znajdują się w linku poniżej:
Uroczyste obchody 87. rocznicy napaści Niemiec na Polskę. Ósemka oddała hołd obrońcom Ojczyzny, nasz poczet sztandarowy brał udział apelu przy Pomniku Armii Łódź.
Zapraszamy na zebrania rodziców w środę 2 września 2026 o 17:30.
Uroczystość rozpoczęcia roku szkolnego odbędzie się 1 września 2026 r.
Zapraszamy uczniów klas drugich, trzecich i czwartych na spotkania z wychowawcami o godzinie 9:00 do sal:
2a - s. 18; 2b - s. 23; 2c - s. 24; 2d - s. 8
3a - s. 14; 3b - s. 31; 3c - s. 9; 3d - s. 25
4a - s. 26; 4b - s. 10; 4c - s. 28; 4d - s. 32; 4e - s. 20; 4f - s. 22; 4g - s. hades
Uczniów klasy wstępnej oraz klas 1a, 1b, 1c, 1d i 1e zapraszamy 1 września 2026 r. o godzinie 10:00 do sali gimnastycznej.
Po uroczystości i spotkaniu z wychowawcami, o godzinie 11:00, uczniowie klas pierwszych (1a, 1b, 1c, 1d, 1e) napiszą test poziomujący z języka angielskiego (czas trwania: 45 minut) i języka niemieckiego. Prosimy o przyniesienie długopisów.
Powered by aSc EduPage